Erdogan - premier Turkije

  

Recep Tayyip Erdogan (Istanbul, 26 februari 1954) is een Turks politicus en dichter. Erdogan werd verkozen tot burgemeester van Istanbul en sinds 14 maart 2003 is hij premier van Turkije. Hij is tevens politiek leider van de AK-partij.

Achtergrond
Erdogan werd geboren in Kasimpasa, een van de oudere wijken van Istanbul, in een gezin dat in de jaren vijftig vanuit de Oost-Turkse stad Rize naar Istanbul was verhuisd. Het gezin keerde naar Rize terug zodat hij zijn kinderjaren aldaar doorbracht; zijn vader werkte er als kustwacht. Toen hij dertien jaar was, verhuisde het gezin opnieuw naar Istanbul. Om wat geld te verdienen verkocht hij als tiener limonade en simit in de wijken van deze West-Turkse stad. Hij ging er ook voetbal spelen bij een lokale club. Het stadion van de lokale voetbalclub Kasimpasa SK is naar hem vernoemd. Hij studeerde management aan de faculteit Economics and Administrative Sciences van de Universiteit van Marmara. Erdogan maakt ook verschillende gedichten zoals over de stad waar hij opgroeide. Hij trouwde met Emine Erdogan, meisjesnaam GŁlbaran, (Siirt, 21 februari 1955), die hij in 1978 had leren kennen op een conferentie.

Loopbaan
Wanneer Erdogan voorzitter wordt van de Refah Partij in Istanbul is hij dertig jaar en wint de partij langzaam maar zeker aan aanhangers. Na zijn dertigste gaat Erdogan naar het Iskender pasha Seminarie van de Naksibendi sjeik Mehmet Zahit Kotku. Hij zegt dat het soefisme een sterke indruk op hem maakt, zoals zijn voorliefde voor poŽzie. In 1992 wordt Erdogan burgemeester van Istanbul waar hij chronische problemen aanpakte als het watertekort, de vervuiling en de verkeerschaos. Hij doet echter nog steeds radicale uitspraken. Ook verbiedt hij de verkoop van alcohol in de stedelijke diensten. Tijdens een politieke bijeenkomst op 6 december 1997 in Siirt leest hij een gedicht voor van Ziya GŲkalp met de zinsnede: "Minaretten zijn onze bajonetten, koepels onze helmen, moskeeŽn onze kazernes en gelovigen onze soldaten". Op 12 april 1998 werd Erdogan veroordeeld tot 6 maanden celstraf wegens aanzetten tot religieuze haat en poging tot vestiging van een islamitische staat.

Uit zijn vroegere uitspraken leidde men af dat hij democratie als een middel zag om de macht te grijpen. Erdogan zegt dat zijn verwijzing naar de islam er ťťn is op persoonlijk niveau, terwijl zijn politieke verwijzing naar de grondwet en de democratische islam is. In ťťn van zijn uitspraken definieert hij de democratie als een uitwisseling van ideeŽn door het volk te consulteren. In 2007 zegt hij weer dat democratie een middel is en dat het doel geluk en welvaart van het volk is.
In 2001 week hij af van de ideologie van Necmetin Erbakan, zijn vroegere leider, waarna hij de AKP oprichte. Hier kwamen intellectuelen van verschillende ideologieŽn bij elkaar. Deze AKP won in november 2002 een ongekend grote meerderheid in het parlement, maar Erdogan kon in eerste instantie geen premier worden. Zijn eerdere veroordeling stond in de weg en tweede man Abdullah GŁl vormde een voorlopige regering. In maart 2003 waren de juridische en politieke problemen uit de weg geruimd en Erdogan nam de leiding over.


Premierschap, 2003-heden
Op 17 oktober 2006 kreeg premier Erdogan in het openbaar een milde aanval van schokken, toegeschreven aan hypoglykemie, die veroorzaakt werd door een combinatie van intens werk en ramadan vasten. Hij werd in het ziekenhuis opgenomen, maar de artsen stelden vast dat hij een paar dagen van rust nodig had en er gezien zijn gezondheidstoestand, geen aanleiding was tot ernstige bezorgdheid. Zijn vervoer naar het ziekenhuis werd een fenomeen toen de bestuurder van zijn gepantserde voertuig per ongeluk de deur van het voertuig afsloot en de sleutels erin liet. Het veiligheidssysteem van de auto sloot alle deuren met Erdogan, bewusteloos, nog steeds binnenin. Een hamer werd van een nabijgelegen bouwplaats gehaald om de kogelvrije ramen van het voertuig te breken en de minister-president te bevrijden.

Economie
Tijdens zijn regering is de inflatie van 80% naar 7% gedaald (2009). De economie groeit jaarlijks gemiddeld 7 %. Zo was in 2002 het BBP van Turkije $200 miljard en zes jaar later $798 miljard en is het inkomen per inwoner meer dan verdubbeld. De staatsschuldquote is gedaald van 69% naar 34%. Volgens Erdogan is dat allemaal het gevolg van economische hervormingen in Turkije ten behoeve van een eventueel toekomstig EU-lidmaatschap.

Onderwijs
Per jaar worden er 2000 nieuwe schoolklassen gebouwd, vooral in het zuidoostelijk gebied van Turkije, waar hoofdzakelijk Koerden wonen. Met het oog op toetreding tot de EU is het onderwijssysteem aanzienlijk veranderd. Sinds 2003 zijn de schoolboeken gratis en heeft elke provincie in Turkije haar eigen universiteit. Een wetswijziging van het parlement om het hoofddoekverbod op universiteiten op te heffen, werd door het Turkse
constitutionele Hof ongedaan gemaakt. In 2003 is samen met Unicef de campagne 'Meisjes hup naar school' (Haydi Kizlar Okula) gestart, die meisjes, met name in het zuidoosten van het land, steunen om naar school te gaan. Het ministerie van Onderwijs krijgt, met de komst van Erdogan, het grootste deel van de inkomsten.

Buitenlands beleid
De grondslag van het buitenlands beleid van Erdogan is gebaseerd op de gedachte "produceer geen vijanden, maar vrienden en het streven naar "zero problems" met de buurlanden. In 2008 bracht de premier van Griekenland, na 50 jaar, een staatsbezoek aan Turkije. Voordat de partij van Erdogan aan de macht kwam, was er in Turkije een discussie over een mogelijk offensief tegen SyriŽ. Tijdens de regeerperiode van Erdogan zijn de diplomatieke relaties met het buurland verbeterd, waarbij Turkije zelfs de rol vervulde van bemiddelaar tussen IsraŽl en SyriŽ. Ook met ArmeniŽ worden de relaties voorzichtig aangehaald. Erdogan en de president van ArmeniŽ Serzj Sarkisian hebben verscheidene keren met elkaar gesproken zoals bij het World Economic Forum in Davos in januari 2009. Bij die gelegenheid begon Erdogan een tirade tegen de president van IsraŽl Shimon Peres over de IsraŽlische strafexpeditie in de Gazastrook. Veel Europese en Amerikaanse vertegenwoordigers verlieten de zaal, maar in de Arabische buurlanden maakte de Turkse premier zich enorm populair.


Erdogan heeft samen met de Spaanse premier Josť Zapatero de Alliantie van Beschavingen gesticht, die door de Verenigde Naties overgenomen is, met als doel de dialoog tussen culturen en beschavingen te bevorderen en onbegrip en vooroordelen te bestrijden. Erdogan probeerde verscheidene malen te bemiddelen tussen het westen en de regering van Iran, die ervan wordt beschuldigd te werken aan een kernwapen. Erdogan reisde samen met de Braziliaanse president Lula da Silva naar Teheran en sloot daar een verdrag waarin Iran beloofde zijn nucleair afval te exporteren naar Turkije. Dit verdrag werd niet door het westen erkend.

Koerden
Op 12 augustus 2005 heeft Erdogan gezegd te werken aan de oplossing van het Koerdische probleem door meer democratie. Hij zei ook in een toespraak in Diyarbakir: Ieder land heeft moeilijke tijden in haar geschiedenis meegemaakt. Een grote staat en een groot land als Turkije heeft vele moeilijkheden overwonnen om de dag van vandaag te bereiken. Daarom is het weigeren van het erkennen van fouten in het verleden niet gepast voor grote landen. Een grote staat en een sterke natie kijkt met vertrouwen naar de toekomst door hun fouten en hun misstappen te belijden. Het is met dit principe in het achterhoofd dat onze regering het land dient. Het Koerdische probleem is niet het probleem van een deel van onze mensen, maar het probleem van iedereen. Dus het is ook mijn probleem. Wij zullen elk probleem oplossen met meer democratie, meer burgerrechten en welvaart, met inachtneming van de grondwettelijke orde, het principe van de republiek en de fundamentele beginselen die we hebben geŽrfd van de grondleggers van ons land."

Vervolgens meldt Erdogan de drie ideologieŽn die volgens hem in tegenspraak zijn met de Turkse staat:
etnisch nationalisme.
regionaal nationalisme.
religieus nationalisme.

Daarna zegt hij: "Er zijn in ons land vele etnische groepen. Wij maken geen onderscheid tussen hen. Zij hebben elk een eigen identiteit. Er is een band die ons allemaal verenigt, en deze band is het burgerschap van de Republiek Turkije. Ik zeg nogmaals, Turkije is zowel Ankara, Istanbul, Konya, Samsun, Erzurum als Diyarbakir. Ik wil dat u weet dat de geuren, kleuren, stemmen, muziek in elke plaats van dit land een eigen unieke smaak bezitten. De regering van Erdogan beŽindigde de vijftien jaren durende noodsituatie in het zuidoosten. Ze gaf ook toestemming voor programma's in de Koerdische taal op radio en televisie en heeft de openingen van privť-instellingen die Koerdisch onderwijzen goedgekeurd. Op 1 januari 2009 opent Erdogan een kanaal van de Turkse publieke omroep dat 24-uurs in het Koerdisch uitzendt.


Europese Unie
In 2004 wordt Erdogan door de European Voice uitgeroepen tot 'Europeaan van het Jaar' vanwege de hervormingen in zijn land en om Turkije op weg te brengen naar de EU. Erdogan zei hierop in een reactie dat "Turkse toetreding bewijst dat Europa een continent is waar samenlevingen zich verzoenen en niet botsen. Erdogan doet geen radicale uitspraken meer. Hij werkt er hard aan om de westerse waarden en normen die betrekking hebben op het regeren van een land en die met de criteria van Kopenhagen gedefinieerd zijn, aan Turkije eigen te maken.

Davos 2009
Op 29 januari 2009 liep Erdogan demonstratief weg tijdens het World Economic Forum in Davos na een aanvaring met de IsraŽlische president Shimon Peres. Erdogan was niet alleen kwaad omdat hij niet mocht uitpraten, maar ook vanwege de bijval die Peres kreeg naar aanleiding van zijn betoog over de recente Gaza-oorlog. Bij zijn thuiskomst in Turkije werd hij als held ingehaald. In de Turkse pers werd hij vervolgens al snel Davos Fatihi (veroveraar van Davos) genoemd. De regering van Erdogan bemiddelde tussen IsraŽl en SyriŽ. Hierbij zou IsraŽl onder andere de Golan teruggeven aan SyriŽ in ruil voor vrede met SyriŽ. De IsraŽlische premier Olmert kwam op 23 december 2008 naar Turkije waar hij vijf uur lang ging praten met premier Erdogan over de vredesgesprekken. Volgens Erdogan was de vrede tussen die landen dichtbij. Maar de Turkse bemiddeling kwam ten einde toen IsraŽl vier dagen later de Gazastrook militair binnenviel.

Vrijdag 5 oktober 2012
Stiekeme staatsgreep van Turkse premier Erdogan

De islamitische AK-partij van Erdogan is druk bezig om grip te krijgen op de inlichtingendiensten van Turkije. De Turkse politiek ondergaat een metamorfose. De islamitische AK-partij heeft niets te vrezen van de Turkse inlichtingendiensten en het Turkse leger. Deze twee organisaties boezemden lang angst in bij de regerende partij van Turkije. Maar nu heeft het onmogelijke toch plaatsgehad. Een Turkse rechtbank heeft 330 Turkse officieren veroordeeld voor het beramen van een staatsgreep. Waren alle 330 personen echt betrokken bij een staatsgreep? Het Turkse leger heeft een rijke ervaring met het plegen van staatsgrepen. Maar wat nu wordt gepresenteerd, is een knullig amateuristisch ontwerp van een staatsgreep. Bijna beneden de waardigheid van het Turkse leger. Het Turkse leger en Turkije horen bij elkaar. Zonder het Turkse leger bestond Turkije niet. Deze historische taak was en is in de Grondwet van Turkije verankerd.

Jonge natie
De rol van het Turkse leger bij het in stand houden van Turkije was allesbehalve vreemd. De jonge natie - verwar Turkije niet met het Ottomaanse Rijk - is gebouwd op een seculiere identiteit die door de grootste Turk aller tijden, Kemal AtatŁrk, en zijn generatiegenoten werd ontwikkeld en vormgegeven in de Grondwet. Deze nationale en juridische identiteit wordt bewaakt door het leger. Turkije hanteert sindsdien de westerse rechtsbeginselen en democratische politieke beginselen.

Het Kemalisme is de basis waarop Turkije is gevormd. Nu heeft de AK-partij afgerekend met het leger. Het is moeilijk om van eerlijk proces te spreken wanneer 330 personen tegelijk kunnen worden veroordeeld wegens het begaan van een collectief misdrijf. Het is een verbazingwekkende uitspraak die niet of nauwelijks tot rumoer heeft geleid binnen de Europese Unie. Ja, de Unie die de islamisten de gelegenheid bood om met het leger af te rekenen.

Grip krijgen
De islamitische AK-partij is druk bezig om grip te krijgen op de inlichtingendiensten van Turkije. Dit is een zeer onwenselijke toestand, want we zien ook dat de AK-partij bezig is om de rechterlijke macht van Turkije te hervormen naar de wens van de islamisten. Het Constitutionele Hof van Turkije verbood destijds de Refah-partij - de voorganger van AK-partij - omdat deze partij er uitdrukkelijk naar streefde om in Turkije sharia in te voeren.

Gigantisch rotsblok
Erdogan zal in zijn streven naar een herdefiniŽring van de Turkse identiteit tegen een gigantisch rotsblok aanlopen. De trotse Turken zullen op een zekere dag bereid zijn om ten strijde te trekken voor het behoud van het Kemalisme, de ideŽle grond onder Turkije. Voorbij en achter Turkije ligt het Ottomaanse Rijk, wat geen Turkije was. Dat was een ander land, met een ander alfabet, met andere wetten en traditie en vooral met andere volkeren. Erdogan verkwanselt de erfenis van Kemal AttatŁrk. De trotse Turk moet weer ontwaken en zich niet laten meesleuren in de oorlog van de Moslimbroeders in SyriŽ.

Turkse premier Erdogan vervangt 10 ministers

Ankara - wo 25 dec 2013
De Turkse premier Recep Tayyip Erdogan vervangt in totaal 10 ministers vanwege een corruptieschandaal dat de regering al een week bezighoudt. Hij maakte de forse wijziging woensdagavond bekend na een bezoek aan president Abdullah GŁl. Het gaat om de helft van het totale aantal posten, en onder meer om belangrijke portefeuilles zoals Economie en Justitie.
Eerder woensdag namen drie Turkse ministers van wie de zoons waren opgepakt vanwege corruptiebeschuldigingen, zelf ontslag. Een van hen, milieuminister Erdogan Bayraktar, daagde de premier uit door hem te vragen ook op te stappen. ĄIn het belang van deze natie vind ik dat de premier zijn ontslag zou moeten indienenĒ, zei hij. Erdogan gaf daar geen gehoor aan. Naast het drietal stapte ook een oud-minister, tegenwoordig partijvoorzitter, op. Bayraktar zou door Erdogan onder druk zijn gezet om ontslag te nemen, maar accepteerde dat niet, liet hij weten. De minister zei dat bouwplannen die worden genoemd in het corruptieonderzoek, tot stand zijn gekomen met medeweten van Erdogan.

De ministers ontkennen dat zijzelf of hun zoons iets verkeerd hebben gedaan. In totaal zijn 24 mensen gearresteerd.
Ook EU-minister Egemen Bagis wordt vervangen. Zijn naam werd ook genoemd in de corruptiekwestie, maar dat vond hij zelf geen reden om zijn ontslag in te dienen. Op verschillende plekken in Istanbul vinden woensdagavond demonstraties plaats tegen Erdogans regering. De betogers eisen het ontslag van het volledige kabinet. Onder meer op het Taksimplein staan duizenden mensen. Ook in Izmir en Ankara zijn mensen de straat op gegaan.

Menu

bronnen: Wikipedia - Afshin Ellian - Telegraaf